Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
27 Sep 2018

Zonder kinderwagen op stap!

In waarschijnlijk één van de laatste paar warme zonnestralen van dit jaar, besloot ik om met Wessel en Julian naar het Jeugdspeelpark hier in de buurt te gaan. En in het kader van je kinderen meer vrijheid geven en op en top laten genieten, nam ik géén kinderwagen mee, maar mochten ze vrij rondlopen. Grapje. Ik nam de tuigjes van de kinderstoel mee, met bij elk daaraan bevestigd een touwtje van ongeveer drie meter lang. Dit om te voorkomen dat ze ergens de sloot in zouden banjeren of, haast nog erger voor een tweelingmama, ze beiden het hazenpad in tegenovergestelde richting zouden nemen.

Tot mijn grote verbazing bleven de opmerkingen over de tuigjes uit, op een enkele griet na, die tegen haar dochtertje grapte: ‘Kijk, daar lopen twee geitjes aan een riempje, haha!’

Ik, nog steeds enorm in mijn sas over het feit dat de jongens nu lekker vrij konden lopen en toch veilig bij me bleven, trok me er verstandig genoeg niets van aan. We vervolgden ons pad met zo af en toe een valpartijtje en kwamen aan bij de schapen en de geitjes. Vol verbazing keken Wessel en Julian naar de beesten die dit keer goed van zich lieten horen. Ik besloot dat we dit keer maar niet in de ‘knuffel’-weide gingen - vorige keren waren helaas geen succes met een hysterische Wessel en een poep-oprapende Julian.

Op het moment dat ik besloot om weer verder te lopen, besefte ik dat mijn aanpak ook dit keer weer niet helemaal een succes was. Wessel stopte abrupt met lopen en probeerde zich aan mijn benen op te trekken, terwijl avonturier Julian energie voor tien had en niet snel genoeg de wijde wereld in kon rennen om nog meer te ontdekken. Ik weigerde Wessel op te tillen, maar gaf hem een handje. Blijkbaar vond hij zo los en vrij de wereld in lopen toch nog wat spannend. Julian had daar overduidelijk totaal geen last van en trok alsmaar ongeduldig aan het touwtje, waardoor ik half uit elkaar getrokken werd.

Na een lange tocht met een inmiddels stik chagrijnige Wessel en een al niet veel beter gehumeurde Julian, ikzelf was trouwens ook niet meer in een opperbeste stemming, liepen we weer richting de uitgang. Wessel had een plaatsje op mijn arm weten te bemachtigen en Julian, tja, die zou netjes mee horen te lopen. Maar helaas, de heer was zijn tuigje, die blijkbaar toch niet de gevraagde vrijheid gaf, helemaal zat en besloot bij elke keer dat het touwtje strak stond, hysterisch te gillen en op de grond te gaan liggen. Na een korte rustpauze, die voornamelijk voor mezelf bedoeld was, pakte ik de twee op en snelde ik zo hard mogelijk naar de uitgang. Ondertussen werd ik hier en daar nagekeken, maar of het blikken van medelijden waren of eerder afgunstige blikken over hoe ik met mijn kinderen omga, kon ik zo snel niet zien.

In ieder geval houd ik het erop dat, ja óók deze middag, vast een leuke middag moet zijn geweest voor de heren. Al waren het maar de eerste 10 minuutjes. Maar of ik snel weer zonder kinderwagen op stap ga...?

Wees de eerste om te reageren...
Laat een reactie achter
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »